En dat om de eenvoudige reden dat ik thuis was. In Boortmeerbeek dus. Mijn oma ligt namelijk in het ziekenhuis. Ze heeft een CVA gehad. Een beroerte dus in mensentaal. En in een mensenleven betekent dat "BOEF" en ineens werkt de helft van je lichaam niet meer en vind je je woorden niet meer. En wat terugkomt, komt terug. Wat niet terugkomt... Afwachten dus.
Vreemd om leerstof ineens zo dichtbij huis tegen te komen. Nog vreemder dat ik die leerstof nu voor mijn tweede zit moet blokken. Hoofdstuk 1 van neurologie: CVA. Hoofdstuk ergens bij vaatheelkunde: stenose van de arteria subclavia. Waardoor het bloed dat normaal daardoor naar je arm gaat, van de hersenarteries afgetapt wordt. Waardoor het debiet in die arteries toeneemt. Een gevaarlijke situatie dus...
Terwijl het leven thuis een beetje overhoop ligt, ben ik daar gaan leren voor mijn tweede zit. In het huis van mijn oma, zodat daar toch nog wat leven was. Ik moet vijf (!) vakken opnieuw doen. Dat was wel meer dan verwacht. Maar gelukkig - anders zou ik nog denken dat ik beter met geneeskunde zou stoppen - had ik wel goed voor die vakken die mij echt echt interesseren: kindergeneeskunde en kinderpsychiatrie, respectievelijk 16 en 15. Mijn buizen zijn zo net op het randje, dus hopelijk komt dat in orde.
Probleem is wel dat het volgend jaar stagejaar is. Volgend jaar? Mijn klasgenootjes zijn al anderhalve maand bezig met hun stage. Als ik erdoor ben in tweede zit, sluit ik mij bij hen aan met twee maanden achterstand. Geen probleem, dat kan ingehaald worden. Als ik er niet door ben, heb ik echter een héél rustig jaar. Bah bah, ik moét erdoor zijn...
Terug in Leuven dus... En terug aan het bloggen dus! En hoe was het met u deze afgelopen twee maanden?
