Een heuglijke dag: mijn eerste stokje...

Jawadde, werpt die Cursief Huigje toch wel een literair stokje in mijn richting! Hier komt-ie:


1. Grijp het dichtstbijzijnde boek dat meer dan 123 bladzijdes telt.



Dat is jammer genoeg het Medica-fotoboek. Ligt hier nu al een tijdje bij mijn computer, zodat ik de mensen die volgend jaar op dezelfde stageplaats staan als ik, kan opzoeken.



Geen echt interessante literatuur dus.








2. Open het boek op pagina 123 en zoek de 5de zin.



Gelukkig op p123 wél een stukje tekst, dus dat valt al mee! Aan het woord is de jaarverantwoordelijke van 1e bach arts. Vijfde zin:


"We leerden zelf keuzes maken vanuit die brok verantwoordelijkheid en werden plotsklaps ook aansprakelijk gesteld voor onze daden."



3. Post nu de volgende drie zinnen.

"Verscheiden als we allen zijn, gaat dit voor de ene wat sneller als (sic!) voor de andere. Maar wat wel zeker is, is dat we allen evolueren naar wat we intrinsiek willen zijn. En waar een wil is, is een weg."



Amai wat een hoogdravend gezwets, en dat van een eerstebaccertje... Tsss



Oh en op p333 sta ik... Wat een vreselijke foto!



Nu moet ik dat stokje nog doorgeven zeker? Hmm... Ik ben wel benieuwd of de mannen van Stew nog iets leuk lezen, tussen al dat werk aan de masterproef.

Naar hoeveel mensen geef je zoiets door eigenlijk?

Geen Helden Meer

Ik ben vorige week donderdag dus - alleen - naar de CD-voorstelling van Lenny en de Wespen geweest. Het was in Het Depot te doen, ik was daar nog nooit binnen geweest. Beetje een vreemd zaaltje, met zeteltjes... Ik was wel niet van plan om zittend naar Lenny en de Wespen te kijken! Gelukkig was er helemaal vooraan nog een ruimte om recht te staan. Vlak voor het podium, mijn favoriete plaats!

Het voorprogramma werd verzorgd door Philip Vermeire. Die had ik nog al eens gezien, maar nu kon ik hem beter appreciëren. Vooral zijn laatste nummer, ik geloof dat het "Aan het einde van de rit" heet, blijft in mijn hoofd spoken. Jammer genoeg was het publiek een beetje te luidruchtig om er fatsoenlijk van te genieten...

Maar dan was het tijd voor het echte werk... Ze vlogen er meteen stevig in met "Geen Helden Meer" en de toon was gezet. Het ene geweldige nummer na het andere, ik heb me geen seconde verveeld. En belangrijker nog, ik heb me geen moment alleen gevoeld! Het was dus een goede beslissing om toch maar alleen te gaan, anders had ik dit fantastische optreden gemist, en dat zou ik mezelf nooit vergeven hebben!

Na een veel te kort - zo leek het toch - optreden, ben ik nog de CD gaan kopen én heb ik hem laten signeren door Lenny. Hij zat daar nu toch.

Daarna nog even afgezakt naar de heropening van de Plaza. Dat was een beetje anders dan ik had verwacht? Bij de Plaza denk ik nog steeds aan dat grauwe, gezellige, kleine, knusse caféetje. Ik had dus ook zo'n feestje verwacht. Maar het was een evenement dat de halve Oude Markt vulde. En toen ik eenmaal binnen was in de Plaza, was het lastig om er weer weg te geraken. Uiteindelijk nog een hoop oude kennissen tegengekomen, zodat het toch nog de moeite waard was.

Het plan was om nog naar de Medica-Farma-TD te gaan in het MusiCafé, maar daar ben ik niet meer geraakt...

En ik moet echt een manier vinden om betere foto's te kunnen maken van optredens...

En "Geen Helden Meer" is een geweldige CD die ik nu al grijs gedraaid heb. Waarvoor ik mijn iPod weer ten volle gebruik. Ik heb hem dit weekend zelfs thuis gespeeld, terwijl ik het gras afreed en terwijl ik met mijn broertjes cricket speelde (posh hé). Bespreking volgt! Ik ben er nog niet uit welk liedje mijn favoriet is!

Alleen... naar Lenny

Ik heb er lang over getobd. Ik heb echt bij iedereen zitten zagen, maar iedereen had wel een goed excuss (stage, geen tijd, geen zin om naar dat kattegejank (!) te luisteren,...) maar nu heb ik dus de knoop doorgehakt. Ik ga naar de CD voorstelling van Lenny en de Wespen, nu donderdag in het Depot. Ik ga... alleen. ALLEEN!

Ik ga nooit ergens alleen naartoe. Dan denken de mensen dat je geen vrienden hebt. Dat je zielig bent. Gefrustreerd waarschijnlijk.

Het was dan ook een moeilijke afweging: wil ik zielig en gefrustreerd overkomen? Nee. Wil ik naar de CD voorstelling van Lenny en de Wespen, nu donderdag in het Depot? JA
Mijn eigendunk tegenover mijn liefde voor Lenny en de Wespen. Hmm, dat is niet echt hogere wiskunde. Mijn eigendunk situeert zich ergens way down there, terwijl mijn liefde voor Lenny en de Wespen... Dus ja, ik ga dan maar alleen.

Tenzij iemand zin heeft in een blind date? Een afspraakje én een leuk optreden! Laat het me maar weten. En nu bén ik echt zielig!

Fotootjes

Omdat het al lang geleden is dat ik nog foto's maakte en postte: hier een hele reeks!

We beginnen met de beiaardcantus van donderdag:



Veel volk, veel ad fundums, veel zingen, veel drinken, kortom alles wat een cantus moet zijn!

Het was goed georganiseerd,de gieters waren splinternieuw en altijd overvol met bier, de fanfare en de beiaard speelden prachtig en niemand zong vals (ok, dat laatste is misschien iets tè positief).

Ik heb eigenlijk niet veel foto's gemaakt, wegens te druk bezig en een ietsje teveel gedronken...

Er waren genoeg toiletten en je mocht vrij gaan (jochei!)

Ik had mij voorgenomen om het niet te laat te maken. Ik had vrijdagochtend van 9 tot 12u immers communicatievaardigheden. Rollenspel dus! Echt heel leuk met een houten kop. Maar we hebben het overleefd, zij het met moeite...
En daarna was het tijd om mij weer toonbaar proberen te maken voor het galabal!
We zijn eerst een hapje gaan eten in de Kruimel...

En dan de bus op... Makkelijker gezegd dan gedaan. We waren tegen half 12 aan doc's, waar zich al een heuse menigte had verzameld. Officieel zouden er bonnetjes zijn, zodat iedereen mooi op zijn beurt op de bus kon. Maar dat systeem was ondertussen al verlaten, waardoor iedere keer er een bus kwam, iedereen erop af liep, de straat op en wanneer de busdeur openging: duwen maar!

Het was dan ook nog een rit van drie kwartier, maar eindelijk, om kwart voor 1 kwamen we aan in La ferme de Mehaignoul. Champagne!

Iedereen was er en iedereen zag er prachtig uit!

Ook ik had voor de gelegenheid een prachtig kleedje (al zeg ik het zelf)


Ik ben ter compensatie van donderdag nuchter gebleven, maar rondom mij werd er flink gedronken. Het is dan ook moeilijk om nog foto's te vinden die ik hier mag publiceren, maar ik doe toch een poging...

Ook bij de terugreis was het een hel om op een bus te geraken. De busrit zelf was anders ook niet zo aangenaam. Iedereen rondom ons werd ziek :(

En toen we dan eindelijk weer in Leuven waren, moesten we nog helemaal van doc's tot mijn kot stappen... Au mijn voeten!

Gisteren 3 uur geslapen, vannacht 4 uur en toch voel ik mij zo fris als een hoentje. Ik denk dat ik mijne klop nog ga krijgen...

Op naar de beiaardcantus!

Over luttele minuten vertrek ik naar de beiaardcantus, die begint immers al om 17u30!
Het is dan ook een speciale cantus: op het Ladeuzeplein, onder begeleiding van de beiaard en de studentenfanfare en met 2000 man!
Het is ook een dure cantus: zomaar eventjes 12 euro in plaats van de normale 7 of 8 euro.

Gelukkig schijnt het zonnetje hier vollen bak, hopen dat het zo blijft!
Ik ben weg!

Planning voor deze week...

Morgen is het mijn eerste examen van dit semester. Nu ja exaampje eigenlijk. Het is de vaardighedentoets: 20 meerkeuzevragen rond blaassondage, hechten, venapunctie, dat soort dingen dat we volgend jaar (euh over een paar maanden that is -slik) gaan moeten doen bij echte mensen. Over een paar weken volgt de echte test, dan moeten we gaan demonsteren dat we niet alleen de theorie, maar ook de praktijk kunnen.

's Avonds gaan we dan mojito's drinken met de rum die L. meebracht uit Cuba (die had pas een paasvakàntie).

Donderdagavond ga ik naar de Beiaardcantus op het Ladeuzeplein. Cantussen met tweeduizend studenten, dat moet ik toch echt meemaken!

En dan vrijdag... eindelijk... Medica galabal!!! Mijn kleedje hangt al klaar!