Prison Break en jeugdsentiment

Nu pas begrijp ik die mensen die zeggen "Die nieuwe reeks (Prison Break, 24, Lost,...) koop ik wel op DVD in plaats van ze op TV te volgen. Dan kijk ik wanneer ik wil!"

Ik dacht altijd: man, man, daar moet ge wel geduld voor hebben. Maar het tegendeel is waar!

Ik ben nu de eerste reeks van Prison Break aan het bekijken. En boy, ben ik blij dat ik dat op DVD heb en dus niet een week moet wachten tussen twee afleveringen! Ze doen het er echt voor, zelfs niet een beetje subtiel ook. Ik ben al gestopt met denken: "Na deze aflevering ga ik (eten, leren, afwassen, slapen,... )" want dat is gewoon onmenselijk. Ik stop nu met kijken in het midden van een aflevering. Wanneer ik het aankan.

Gisteren tot 4u 's nachts gekeken! Vanmiddag naar de les gegaan op een nuchtere maag. Nee, ik kom nergens meer aan toe!

En diene Wentworth Miller is zo' schatje. Ik ken hem nog van in de verfilming van Dinotopia (lang geleden) waar hij David speelde, die Skybax rijder werd: "Breathe deep, fly high". En Dinotopia ken ik nog van in de jeugdbib toen ik een jaar of 7 was (nog langer geleden dus). Dat was diene prachtige boek, die altijd uitgeleend en gereserveerd was. Zo frustrerend. Zooo mooi!!

De film (mini-reeks?) heb ik nu ook al een paar keer gezien. En die blijft gewoon leuk. Jeugdsentiment!

En bij jeugdsentiment denk ik altijd - ik weet niet hoe het komt - aan Nonni en Manni. Daarvan was er ook een boek, ik denk zelfs dat ik het thuis nog liggen heb, maar de reeks was nog leuker.

Met Harald Helgasson en Magnus Hansson (das de slechte - hoe kan het ook met zo'n naam) en prachtige IJslandse landschappen en vechten met ijsberen en vulkaanuitbarstingen en zo. Wanneer zenden ze dàt nog eens uit?

Ik ben maar wat aan het brabbelen. Ik moet dringend verder kijken naar Prison Break. Nog twee afleveringen. Het laatste wat ik zag was Michael die de gevangenisdirecteur bedreigde met een mes....

Zou ik? Zou ik? Komaan dan!

oooooooooooh

What can I say

Ik heb sinds kort de tweede reeks van grey's anatomy op DVD... Smullen!
Nu pas valt mij op hoe goed de muziekkeuze daar vaak is. En ook al ben ik dat intussen al zo beu gehoord, toen ik "Chasing Cars" van Snow Patrol nog eens hoorde in dié context, voelde ik gewoon traantjes opkomen...

In de tweede aflevering spelen ze op het eind ook een prachtig liedje, ik ken het niet, maar ik zat er vandaag heel de dag mee in mijn hoofd. Google to the rescue!
Het is "What can I say" van Brandi Carlile. Nooit van gehoord. Het ligt misschien aan mij?

Keuzevak

Oh ja, ik ga het geweldige keuzevak: "Experimentele Heelkunde" krijgen. Klinkt alvast veelbelovend!

Het zal gedoceerd worden door de chirurg van cardiale heelkunde die mij op de heelkundestage om zeven uur 's avonds aan de operatietafel uitnodigde. Even later had ik mijn hand in de open thorax van een patiënt en mijn vingers rond zijn aorta. (zie blauwe pijl) Ik heb een zwak voor die man! Logisch toch.

Loting

Vandaag was ik weer pas om half 8 op mijn kot, maar dat was een beetje mijn eigen schuld. Het was namelijk na een hele namiddag les, nog loting! Ik had daar officiëel niets te zoeken, maar ik ben toch maar gebleven....

Even een woordje uitleg over die loting. Het gaat erom dat volgend jaar, tijdens het stagejaar dus, enkele mensen een stageperiode in het buitenland kunnen doorbrengen. Je kan dan kiezen tussen Europa, Zuid-Amerika en vanaf dit jaar ook de Filipijnen. Je moet dan wel aan bepaalde criteria voldoen:
- de taal van het land leren, een taalexamen afleggen en dit jaar Medisch (Frans, Engels, Spaans) volgen
- workshops volgen om kennis te maken met de cultuur van dit land
- eerste zit hebben in eerste en tweede doc
- geloot worden

De vijf besten van het jaar moeten niet mee loten, die mogen sowieso (als ze willen) naar het land van hun keuze. Voor de anderen is het bang afwachten.

Ik ben niet geïnteresseerd. Nooit geweest. Begrijp me niet verkeerd, het moet ongetwijfeld keibangelijk zijn. Maar eerlijk gezegd ben ik nu al bangelijk genoeg voor volgend jaar... De zware, lange dagen, de verantwoordelijkheden, enzovoort. Ik mag er niet aan denken om dat nog allemaal in het buitenland mee te maken. Ik wil mijn vrije momenten doorbrengen met mijn vrienden en niet met het zoeken naar vrienden. Ik wil af en toe nog eens naar huis kunnen gaan. Ik wil patiënten kunnen ondervragen en onderzoeken zonder mij zorgen te maken over mijn taalgebruik.

Dus ik ben niet geïnteresseerd. Gelukkig maar, want ik kom ook niet in aanmerking door mijn tweede zit-abonnement.
Maar mijn vriendin Sofie is wel geïnteresseerd. Zij wil naar Zuid-Amerika. Dus ben ik voor haar gaan duimen. Voor Zuid-Amerika (in zijn geheel, de verdere verdeling over de verschillende landen vechten ze later onderling uit) waren er 39 plaatsen voor 54 kandidaten. Dat kon dus wreed zenuwslopend worden.

Maar dat werd het niet. Sofie werd als derde geloot. Hip Hip.
Anderen werden niet geloot, sommigen hadden het er lastig mee.

In januari volgend jaar vertrekt een andere vriendin voor drie maanden naar Bolivia. En een andere vriendin is net terug van drie maanden Lille. Waar ze weinig mocht doen, wegens de taalbarrière. Ik heb nog altijd geen spijt van mijn desinteresse. Ik denk maar: ik kan nog altijd naar het buitenland, op een moment waar ik daar ook echt iets kàn doen!

PS Dinsdag nog eens van het goeie studentenleven geproefd. Feestje in de Exit afgesloten. Ze kwamen daar nog rond met croissants, maar dat heb ik maar aan me laten voorbij gaan. Uiteindelijk nog in de Bierkelder terecht gekomen (ok marginaal misschien, maar ik amuseer me daar altijd rot, zegt dat iets over mij?!) en de volgende dag toch nog in de les geraakt.

Als je maar les hebt van 14-16u is dat goed te doen, maar ik was toch verschrikkelijk trots op mezelf. Die les was supersaai, maar ik zat helemaal vooraan, recht voor de prof, dus braaf blijven opletten en (zinloos) noteren.

En dit was ook nog eens een wreed lange post.

Goe bezig...

...

Het is hier ongelofelijk stil de laatste tijd.
Mijn dagen zijn te kort...
Gotta go!

Gespot

Gisterenochtend las ik er nog over in de Humo, enkele uurtjes later kon ik het live zien. Jan Van Rompaey is bezig met de opnames van een nieuw programma. Voor Vitaya, want bij Eén vinden ze hem blijkbaar te oud. Of alleszins toch het publiek dat hij trekt.

Voor zijn nieuwe programme, dat "Dorp in de Stad" zal heten, hangt Jan rond in de cafetaria van Gasthuisberg, alwaar hij daar aanwezige mensen hun Verhaal laat doen.

En ja hoor, daar zat hij, aan de inkomhal van Gasthuisberg. Ik heb hem wel gezien.

'Dorp in de stad', vanaf 9 oktober elke dinsdag om 21 uur op Vitaya.

Dat doet me eraan denken, wanneer zou die reeks over de studenten geneeskunde (Het leven zoals het is: dokters van morgen) nu uitgezonden worden? Dàt wil ik wel eens zien.

Voor de rest, business as usual. Vandaag een zware dag geweest, zomaar eventjes 7 uur les. Gelukkig stopte de laatste prof een halfuurtje vroeger. Het was nodig.

Stilgelegen

Niet alleen hier, maar over het algemeen. Wegens ziekte. Een gemene snotvalling met keelontsteking. Heel het weekend rondgedoold als een wandelende snotfabriek.

Maar nu gaat het al wat beter. Dus we vliegen er weer in!

Het beloofd wederom een zwaar semester te worden. Vier vakken deze keer:

- Neurologie: in 3e kan kregen we reeds Neuro-anatomie en diene mens verwacht dat we dat nog allemaal kennen... Hmmm.... Ik ken daar toch niet veel meer van, enkel de namen van die hersenstructuurtjes, waardoor die lessen nét niet als chinees klinken. Maar ze komen toch in de buurt.

Het examen gaat ook heel tof worden: 60 meerkeuzevragen (als in: welke van de volgende 10 mutaties veroorzaakt deze aandoening?) op 3 uur tijd, dus 3 minuten per vraag.

- Bloed en Bloedsomloop: Dankzij het systeemonderwijs, opnieuw een mega-vak! Tot nu toe nog niet veel gezien...

- Pneumologie: ook nog niet veel gezien, enkel de onderzoeksmethoden...

- Neus-keel- en oor en Stomatologie: nog niet gehad!

De lessen zijn allemaal in de namiddag, maar (voor u denkt dat ik een gemakkelijk leventje heb) daar komen nog een hele hoop practica en klinieken bij in de voormiddag. Ook dit jaar weer twee keuzetopics per semester (telkens 2 lessen volgen, geen examens) en Wetenschappelijke Vorming deel 2 (vorig jaar hadden we deel 1 en dat heeft toen vele uren in beslag genomen). En dan heb ik eind november ook nog drie dagen huisartsenstage...

Over dit alles zal ik dus dit semester zagen en klagen... Ye Be Warned!!